Projekt oznaczenia ulic w kempingu Čikat

Booking

Kalendar
LUB
Drodzy goście, duzi i mali,
 
Przed Wami lista zwierząt i roślin archipelagu Cres-Lošinj, które są wymienione na tablicach orientacyjnych ¸na terenie kempingu. Jeśli przypadkowo skręcisz w złą stronę lub zgubisz się, nie martw się! Po prostu podążaj ścieżką swojej rośliny i zwierzęcia, która zaprowadzi Cię do pożądanego miejsca docelowego, czyli działki lub domku mobilnego, w której się znajdujesz. Przybywając na kemping sugerujemy, abyś pamiętał, w której strefie zwierzęcia lub roślinności znajduje się Twoja działka lub domek mobilny, aby ułatwić orientację po kempingu.
 
Dowiedz się nieco więcej o roślinach i zwierzętach wymienionych na tabliczkach, które możesz również zobaczyć podczas pobytu na naszym archipelagu.
 
Wybierając zwierzęta i rośliny do nazw stref w kempingu Čikat kierowaliśmy się myślą, że są to zwierzęta, które można spotkać podczas pobytu na naszych wyspach. Pomimo naszego wyboru tylko 10 zwierząt i 2 roślin, bądź pewny, że będziesz miał okazję zobaczyć wiele flory i fauny na archipelagu Cres-Lošinj. Na archipelagu Cres-Lošinj występuje ponad tysiąc gatunków roślin i zwierząt, a więcej o tym można dowiedzieć się tutaj 

ŻÓŁW MORSKI

Żółwie morskie są jedynymi gadami zamieszkującymi Morze Śródziemne i Adriatyk, tylko samice wychodzą na brzeg, aby złożyć jaja, podczas gdy samce pozostają w morzu całe życie.
 
Adriatyk jest jednym z dwóch najważniejszych obszarów żerowania i zimowania żółwi karetta na Morzu Śródziemnym. Największe zagrożenie dla żółwi morskich stanowią dziś sieci stojące oraz inne narzędzia połowowe – haki, sznury haczykowe, w których i przez które często giną.
Czy wiesz, że w Mali Lošinj znajduje się centrum rekonwalescencyjne żółwi morskich?

Tak, dobrze to przeczytałeś! 19 lipca 2013 r. Instytut Blue World otworzył centrum rekonwalescencyjne żółwi morskich w Mali Lošinj. Centrum rekonwalescencyjne żółwi morskich znajduje się w strefie rekreacyjnej Hotelu Vespera w Sunčana uvala na wyspie Lošinj i jest częścią sieci centrów rekonwalescencyjnych dla ochrony żółwi morskich w Adriatyku. do centrum rekonwalescencyjnego dostarczane są żółwie, które zostały zranione i znalezione w różnych miejscach, a ich powrót do zdrowia jest monitorowany, dopóki nie zostaną spełnione warunki bezpiecznego powrotu do morza.

W ramach działalności Centrum rekonwalescencyjnego organizowane jest wypuszczanie do morza wyzdrowiałych żółwi morskich, z których część wyposażona jest w satelitarne urządzenia śledzące, co umożliwia monitorowanie ich dalszych ruchów w celach badawczych.

Jedną z naszych maskotek Aquaparku Čikat jest właśnie żółw morski o imieniu Čika.

OWCA

Zwierzę domowe jest zgrupowane w rodzaju Ovis i należy do rodziny pustorożców. Wyewoluował z dzikiego muflona. Czworonożne zwierzę, jego ciało pokryte jest wełną, jest roślinożercą i przeżuwaczem. Żyje w stadzie, jest gatunkiem gospodarczym hodowanym na mięso, wełnę, mleko i ser. Istnieje wiele ras, ale na naszych wyspach w trudnych warunkach żyje tylko pramenka  

Wyspa Cres - ojczyzna „owiec z Cresu”

Owca posiada wyjątkowe znaczenie dla mieszkańców archipelagu Cres od dawnych czasów, a dziś jest jedną z marek bogatej gastronomicznej oferty turystycznej wyspy Cres.

Przetwórstwo wełny i produkcja odzieży były autochtonicznym sposobem wykorzystywania wełny na Cresie. Później wełnę tę kupowano i wysyłano do przerobu do fabryk włókienniczych. Jednak w ciągu ostatnich trzydziestu lat odkup wełny i skór jagnięcych ustał, ponieważ przetwórstwo wełny w Chorwacji, z powodu nieopłacalności ekonomicznej, całkowicie wymarło.

Na wyspie Cres żyje około 15 000 owiec, a z każdej z nich uzyskuje się około 1 kg wełny, która rozrzucana jest na głazach, dołach, krzakach lub wzdłuż dróg, niszcząc krajobraz i zanieczyszczając środowisko.

W ostatnich latach stowarzyszenie Ruta organizuje przetwarzanie wełny owczej, z której powstają pamiątki z wyspy. Na naszych kempingach Pani Vesna ze stowarzyszenia Ruta prowadzi warsztaty filcowania wełny dla dzieci i dorosłych. Warsztaty są zawsze bardzo licznie uczęszczane, a z wełny powstają różne przedmioty - ozdobne kwiaty, broszki itp. W tym roku w miesiącach zimowych pracownicy naszych kempingów we współpracy ze stowarzyszeniem Ruta wykonali breloczki w postaci kolorowych wełniane kulek, które będą wręczane gościom jako mały znak uwagi.

Stowarzyszenie Pramenka z Orleca co roku w lipcu organizuje w miejscowości Orlec na wyspie Cres wystawę owiec z Cres. W ramach tej imprezy organizowany jest konkurs w strzyżeniu owiec ręcznymi nożyczkami w kategoriach męskich i damskich, a wszyscy odwiedzający mają możliwość skosztowania specjałów przygotowanych z jagnięciny z Cres.

Mówi się, że jagnięcina z Cres jest jedną z najlepszych, a sekretem jej szczególnego smaku jest to, że owce z Cres są wolne i pasą się na różnych gatunkach roślin. Jagnięcina z Cres jest niezastąpiona na rodzinnych stołach na wyspie w święta i specjalne okazje.

KOZA

Razem z owcami są częścią rodzaju kóz z rodziny pustorożców. Koza domowa wywodzi się od dzikich kóz. Ludzie używają mięsa koziego, skóry, mleka (bardziej niż owczego) i wełny. Często nazywa się je też biedną krową.

Hoduje się ją na wyspach Cres i Lošinj. Na Lošinju jest duże stado kóz, być może liczniejsze niż jakiekolwiek na Istrii. Czasem można je również zobaczyć pasące się przy lokalnych drogach, na dziko wokół punktu widokowego Providenca i w innych częściach wyspy, tak jak owce.

Spółdzielnia Rolnicza Loznati zajmuje się hodowlą kóz i owiec, a w swojej serowarni posiada zakład o wydajności 500 litrów mleka dziennie do przetworzenia i produkuje kwaśne mleko, ser škripavac, półtwardy ser krowi i owczy, twarożek, okoń, kajmak, domową śmietanę i mleko pitne.

DANIEL

Ssak, który pochodzi z rodziny jeleniowatych, pochodzi z cieplejszej wschodniej części Morza Śródziemnego. Główną cechą tego typu jelenia u samców jest zaokrąglone, rozwidlone poroże, podczas gdy samica nie ma poroża. Daniele są znacznie mniejsze od jeleni i nie są tak ostrożne i płochliwe jak jeleń. 

Daniele są gatunkiem poligamicznym i mogą kojarzyć się z kilkoma samicami jednocześnie. Gody przypadają na połowę października, kiedy daniele wydają swój ryk, który nie przypomina ryku jelenia. Ryk trwa przez miesiąc (z czego 2 tygodnie intensywnie).
Na wyspie Lošinj obfitują lasy sosnowe, makia i zielone łąki, szczególnie w rejonie Punta Križa i kempingu Baldarin, gdzie można zobaczyć pasące się owce, a spacerować mogą również stada danieli. Czasami udaje im się dojść do samego kempingu, na działki, na których są goście, mając nadzieję, że wyciągną z nich jakiegoś smakołyka.
 
Lošinj i Cres są tak pełne dzikiej zwierzyny, że istnieje niebezpieczeństwo napotkania jelenia, zwłaszcza podczas jazdy nocą.

NIEDŹWIEDŹ ŚRÓDZIEMNOMORSKI

Należy do rodziny fok prawdziwych, bardzo zbliżonej do foki pospolitej, może osiągnąć wagę do 320 kg, podczas gdy samice są nieco mniejsze i lżejsze. Prawdopodobnie najrzadsza płetwal, ale także jeden z najbardziej zagrożonych ssaków na świecie, rozpowszechniona na Atlantyku wokół Madery i Wysp Kanaryjskich, a przede wszystkim wzdłuż wybrzeży i wysp Morza Śródziemnego.

Znany jest na Morzu Adriatyckim od czasów starożytnych, a nadano mu różne nazwy, takie jak niedźwiedź dalmatyński, zakonnik morski, człowiek morski i Adriana. Z czasem wiele przyczyn doprowadziło do dramatycznego spadku liczby populacji, wcześniej było to głównie rybołówstwo komercyjne, zwłaszcza w okresie Cesarstwa Rzymskiego i średniowiecza, a w XX wieku rybacy postrzegali je jako konkurencję i uważali, że niszczą ich sieci.

Szacuje się, że całkowita populacja to niecałe 600 osobników rozsianych na dużym obszarze. W dzisiejszym Adriatyku prawie na pewno nie ma rdzennej populacji niedźwiedzia śródziemnomorskiego, ale czasami niektóre osobniki przybywają do Adriatyku z Morza Jońskiego. Jest oficjalnie chronionym gatunkiem w Chorwacji od 1935 roku.

Pojawienie się niedźwiedzia śródziemnomorskiego w wodach Kvarneru i Kvarnerića zostało po raz pierwszy zarejestrowane w czerwcu 2005 roku, kiedy badacze „Błękitnego Świata” zidentyfikowali ją na zdjęciach wykonanych w pobliżu wyspy Silba, a później na materiałach filmowych HTV wykonanych w Mali Srakani.

Od tego czasu „Błękitny Świat” regularnie monitoruje obserwacje tego gatunku na północnym Adriatyku, a dokładniej w wodach od Puli i przylądka Kamenjak po Rab i Lošinj.

DELFIN BUTLONOSY

Delfin butlonosy (Tursiops truncatus) jest prawdopodobnie najbardziej znanym i najbardziej rozpowszechnionym gatunkiem z grupy delfinów (Delphinidae).

Delfin butlonosy ma hydrodynamiczne ciało o kształcie wrzeciona. Kolor ciała zmienia się w odcieniach od ciemnoszarego na plecach przez jasnoszary na biodrach i biały na brzuchu. Latem, kiedy temperatura morza jest wysoka, brzuch może przybrać różowy kolor. Dorosłe osobniki delfin butlonosego mają od 1,9 do 4 m długości i ważą od 100 do 500 kg. W Adriatyku delfiny butlonose osiągają zwykle do 3 m długości i ważą około 200 kg. Co kilka minut delfiny muszą wynurzać się, by zaczerpnąć powietrza. Otwór nosowy znajduje się w górnej części głowy i jest zakryty zastawką mięśniową, która podczas nurkowania służy jako nieprzepuszczalna osłona. W poszukiwaniu ryb delfiny butlonose pozostają pod poziomem morza przez 4-7 minut. Żywią się głównie znalezionymi rybami i małymi kałamarnicami i dlatego często bezpośrednio konkurują z rybakami.

Znane są z ciekawości, dlatego mogą zaplątać się w sprzęt rybacki, zwłaszcza w sieci stojące, co jest też najczęstszą przyczyną przedwczesnej śmierci przedstawicieli tego gatunku. Choć obecnie brak jest oszacowań liczebności populacji na świecie, w oparciu o badania z powietrza, ich liczebność w Adriatyku szacowana jest na ok. 10 000 osobników. Zanieczyszczenia, przełowienie i niszczenie siedlisk to czynniki zmniejszające liczbę delfinów butlonosych i ograniczające ich dostępność siedlisk.

To bardzo inteligentne i towarzyskie zwierzęta, które również znajdują się na światowej liście zwierząt zagrożonych.

Chociaż liczba ta wydaje się duża i często można ją zobaczyć w morzu wokół Lošinj, są one zagrożonym gatunkiem w Morzu Adriatyckim. Dlatego powstał „Błękitny Świat” z trzema programami: naukowo-badawczym, edukacyjnym i programem ochrony delfinów butlonosych. Program ten zajmuje się zbieraniem informacji o życiu zagrożonych organizmów morskich.

Delfiny butlonose z Lošinj są najbardziej znanymi delfinami Adriatyku, ponieważ ich badania trwają od trzech dekad. Całe życie spędzają w okolicach Kvarnerića, a naukowcy znają ich z imienia. Społeczność delfinów butlonosych na Lošinju jest stosunkowo niewielka, szacowana liczba osobników wynosi tylko około 200. Najstarsze delfiny na Lošinju, takie jak Vivian, Tac i Mida, mają ponad 30 lat!

Od prawie 30 lat w każdy pierwszy weekend lipca w Veli Lošinj odbywa się Dzień Delfina, tradycyjna impreza, która zwraca uwagę opinii publicznej na problemy ochrony środowiska morskiego i oczywiście ochrony delfinów.

Podczas pobytu w kempingu nie przegap wycieczki z obserwacją delfinów Dolphin watching tour, którą możesz zarezerwować w naszej recepcji. Na wycieczkę trwającą 4-godziny zabiorą Cię doświadczeni kapitanowie „Błękitnego Świata”, a sukces oglądania delfinów jest prawie gwarantowany! Jeśli tak się przypadkiem nie stanie, możesz wybrać się za darmo na następną wycieczkę. Po wycieczce możesz odwiedzić Centrum edukacji o morzu Lošinj i dowiedzieć się więcej o tych fascynujących zwierzętach.

Drugą z naszych dwóch maskotek Aquaparku Čikat jest delfin o imieniu Čiki.


GEKON 

Gekony - znak rozpoznawczy wyspy Lošinj
Gekon to chroniony gatunek jaszczurki żyjącej na wyspie Lošinj. Wyróżniamy dwa rodzaje gekonów: gekony domowe i gekony ścienne. Gekon domowy lub tarantula to zwierzę nocne o różowej barwie, pokryte łuskami, przypominające brodawki. Gekon to zwierzę niezwykle zwinne, aktywne nocą, które dzięki przyczepnym palcom wspina się po całkowicie pionowych powierzchniach. Te jaszczurki, podobnie jak inne jaszczurki z rodziny gekonów, nie mają powiek. Zmieniają kolor w zależności od otoczenia, a po wejściu do domu stają się przezroczyste. Ich niszczenie jest nielegalne i karalne. 
 
Z powodu przesądu, że gekon jest trujący, jego największym wrogiem jest człowiek. Jest to jednak zwierzę całkowicie nieszkodliwe i niezwykle pożyteczne, ponieważ żywi się komarami, pająkami, muchami i innymi owadami. Gekony to jaszczurki z rodziny gekonów. Na Sycylii mówi się, że przebywanie gekonów w domu lub na czyjejś ziemi to znak, że właściciel jest dobrym człowiekiem.
 
Podczas pobytu na wyspie, spacerując wieczorem ulicami Lošinja, prawie na pewno je spotkacie!

ROZGWIAZDA 

Rozgwiazda (Asteroidea) jest w rzeczywistości jeżowcem, czyli zwierzęciem morskim żyjącym na dnie.

Rozgwiazda należy do grupy morskich bezkręgowców i jeżowców i obejmuje około dwóch tysięcy różnych gatunków zwierząt. Rozgwiazda ma spłaszczone ciało, na którym wyróżniają się ramiona, a dokładniej pięć z nich, ale są też gatunki, które mają więcej niż pięć ramion. Na brzusznej stronie ciała znajdują się usta, zaś poruszają się za pomocą nóg rozstawionych na spodzie ramion.

Rozgwiazdy żyją na dnie morskim. Choć wydają się nieruchome, poruszają się, choć powoli. Ich mechanizm napędowy jest typu hydraulicznego. Rozgwiazda porusza się przez popychanie setek tych maleńkich nóżek w falach, gdy napełniają się wodą, i zwalnia, gdy ona wypływa. Nóżki z wyrostkami służą jako skrzela, a system przepływu wody służy również do wymiany gazów, czyli oddychania.

Znajdziemy je w morzach całego świata, a w Adriatyku są to najbardziej rozpowszechnione kusze pomarańczowe, rozgwiazdy kolczaste i rozgwiazdy pięciokątne. Rozgwiazdy są ważną częścią fauny Adriatyku, zwierzęciem prawnie chronionym.

Gwiazdy są różnej płci. Rozmnażają się, uwalniając jajeczka i plemniki do wody. Powstają larwy, które najpierw pływają w wodzie, a następnie opadają na dno i zamieniają się w dorosłe zwierzęta. Na dnie morskim wokół wyspy Lošinj żyje około dwudziestu gatunków rozgwiazd, z których najbardziej znane to czerwona rozgwiazda, pomarańczowa kusza, kolczasta rozgwiazda, wyboista rozgwiazda, pięciokątna rozgwiazda, twarda purpurowa rozgwiazda i wężowidło.

Czy wiesz, że rozgwiazdy mają oczy?
Znajdują się na końcu każdego ramienia, ale ich wzrok jest bardzo słaby, uważa się, że widzą około 200 pikseli, prawdopodobnie wystarczająco, aby z grubsza zarysować krawędzie dna morskiego.
A oto kilka ciekawszych rzeczy o rozgwiazdach, o których prawdopodobnie nie wiedziałeś:

  • Rozgwiazdy nie mają mózgu ani też krwi.
  • W ramionach znajduje się ich układ nerwowy, a ich „krew” to filtrowana woda morska.
  • Żyje w głębinach morskich, ale lubi odwiedzić płycizny i brzeg.
  • Choć wydaje się nieszkodliwy, w rzeczywistości jest prawdziwym drapieżnikiem, którego najbardziej boją się muszle.
  • Jeśli straci jedno ramię, wkrótce w miejsce starego wyrośnie nowe.
  • Niektóre rozgwiazdy potrafią nawet zregenerować całe ciało z kawałka ramienia.
Istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że natkniesz się na nie podczas nurkowania, a ponieważ są one chronione prawem, zalecamy nie wyławiać ich na powierzchnię.

SĘP PŁOWY

Sęp płowy (łac. Gyps fulvus) jest gatunkiem ptaków drapieżnych z rodziny jastrzębi i jest gatunkiem chronionym przez prawo. Sępy płowe są bardzo kolonialnymi ptakami i mogą gniazdować w koloniach liczących do 150 par na całym świecie. Sępy płowe są również jednym z największych gatunków ptaków na świecie i największym w Chorwacji, o rozpiętości skrzydeł od 240 do 280 cm, wysokości do 110 cm i wadze dorosłego osobnika, która waha się od 7 do 12 kilogramów.

Sępy są długowieczne, w niewoli mogą żyć do 40 lat, a w przyrodzie krócej. Żywią się wyłącznie padliną dużych i średnich ssaków i nigdy nie jedzą żywej zdobyczy. Na wyspach Kvarneru sępy żywią się najczęściej padliną owiec, które swobodnie wypasają się na skalistych pastwiskach wysp. Można więc powiedzieć, że pełnią one rolę „służby higienicznej” w ekosystemie, ponieważ w ten sposób zapobiegają potencjalnemu rozprzestrzenianiu się infekcji. Sęp płowy jest jednym z największych gatunków ptaków na świecie i największym w Chorwacji, o rozpiętości skrzydeł od 240 do 280 cm, wysokości do 110 cm i wadze dorosłego osobnika od 7 do 12 kilogramów.

Dziś sępy płowe w Chorwacji są jedynymi, które gniazdują na kvarnerskich wyspach Cres, Krk, Prvić i Plavnik, dlatego ich populację często nazywa się Kvarnerską. Kvarnerska populacja liczy dziś około stu par.

Choć sępy płowe żyją w innych krajach świata, w Europie np. w Hiszpanii, Francji, Włoszech, Serbii, Grecji, Bułgarii, populacja z Kvarnera jest wyjątkowa na świecie, ponieważ ptaki gniazdują tu na klifach tuż nad morzem, a w innych krajach głównie na obszarach górskich.

Młode sępy po pierwszych lotach przebywają krótko na Kvarnerze. Odbywają „wędrówki” po Europie, a nawet po Afryce, a około czwartego lub piątego roku życia, kiedy osiągają dojrzałość płciową, wracają na klify Kvarnera, aby znaleźć stałego partnera i założyć gniazdo. Sępy budują swoje gniazdo o średnicy od 60 cm do 1 metra na kamiennych półkach. Jest budowany przez oboje rodziców, a samica składa tylko jedno jajo o średnicy około 10 centymetrów między grudniem a styczniem, którym wspólnie się opiekują. Sępy, podobnie jak niektóre inne gatunki ptaków, są przywiązane do swojego partnera na całe życie.

Sęp płowy Oštro z wyspy Cres podczas swojej pięcioletniej wędrówki pokonał 18 000 kilometrów. Tysiące zwierząt, głównie młodych, zimują w Afryce, docierając do nich przelatując nad Gibraltarem i Bosforem. W ten sposób udają się na południe do Senegalu, Mali i Nigru, a także Sudanu i Etiopii. Leci z prędkością do 120 km/h, choć w poszukiwaniu pożywienia zazwyczaj szybuje bez poruszania skrzydłami z prędkością 40-60 km/h.

W miejscowości Beli na wyspie Cres, w dawnym budynku miejscowej szkoły podstawowej, działa Centrum dla zwiedzających oraz ośrodek rekonwalescencji dla sępów płowych. Zdecydowanie polecamy wizytę w centrum!

LAWENDA 

Lawenda lub lavandula pochodzi od rzymskiego słowa lavare, co oznacza prać, jest to roślina z rodzaju Lavandula L., w obrębie której występuje 39 gatunków. Dziki krzew o rozpoznawalnym fioletowym kolorze jest wytrzymały, piękny i pachnący, rośnie na całym naszym wybrzeżu, nawet w trudno dostępnych miejscach.

Lawenda jest popularną rośliną, którą często sadzi się również w ogrodach, ponieważ przyciąga pszczoły i motyle, co pomaga zapylać inne rośliny rosnące w jej pobliżu. Aby się przyjęła, lawenda potrzebuje dużo słońca, natomiast woda jest już mniej potrzebna.

W historii lawenda była często używana jako środek do mycia twarzy, ciała i prania, a ze względu na swój zapach i olejki eteryczne jest również ceniona jako roślina lecznicza. Jej dobroczynne właściwości w medycynie ludowej zostały częściowo wykorzystane przez przygotowanie herbaty, która łagodzi dolegliwości takie jak niestrawność, przeziębienia i skurcze mięśni, a także służy jako pomoc w problemach z systemem oddechowym.

Olejek eteryczny z lawendy jest nadal często używany przy bólach głowy, oparzeniach i podobnych problemach skórnych. Olejek lawendowy to idealna pierwsza pomoc. Działa tak samo jak alkohol, ale nie piecze. Udowodniono, że lawenda ma działanie uspokajające i może być stosowana jako środek na niepokój i nerwowość.

Lawendę dodawano też do poduszek lub pito jako herbatę przed snem jako lekarstwo na bezsenność. Herbata jest również dobra na wzdęcia i dolegliwości żołądkowe.

Lawenda rozprzestrzeniła się po całym naszym archipelagu, a Lošinj to wyspa, która wyjątkowo ładnie pachnie. Nieuniknionym miejscem podczas wizyty na Lošinj jest Pachnący ogród wyspy (o powierzchni 3551 m2), który pokazuje całe bogactwo zapachów. W ogrodzie rośnie ponad 250 dzikich gatunków pachnących roślin, dlatego archipelag Cres Lošinj pachnie tak cudownie! Ponadto, oprócz małego sklepu z pamiątkami, w ogrodzie można zjeść coś z lokalnej oferty gastronomicznej, a także kupić autentyczne pamiątki. Pachnący ogród to idealne miejsce na relaks, więc koniecznie go odwiedź!

W ofercie wellness hoteli grupy Jadranka można znaleźć różnorodne zabiegi relaksacyjne oparte na wykorzystaniu kosmetyków lawendowych. Zebrane przed kwitnieniem świeże lub suszone liście lawendy używane są w gastronomii jako przyprawa do potraw z ryb lub jagnięciny.

Rodzina Velčić z Cresu ma pole lawendy ukryte niedaleko drogi łączącej port promowy Merag z Cresem. Aby obrobić około tysiąc krzaków lawendy, pomagają im ich przyjaciele. Lawenda jest destylowana w destylarni w Martinšćicy u rodziny Kučić, gdzie pozyskują olejek eteryczny i hydrolat. Robią też macerat z lawendy, worki suszonych kwiatów i bukiety. Szczególnie drogim im produktem jest „Pachnący Wisiorek”, który składa się z kwiatka z wełnianego filcu i butelki olejku eterycznego, który zaprojektowali wspólnie z Vesną Jakić ze stowarzyszenia Ruta.


MIRT

Mirt (łac. Myrtus), mniejszy rodzaj z rodziny mirtów, do którego dziś przypisuje się dwa gatunki, mirt zwyczajny (Myrtus communis) z europejskiej części Morza Śródziemnego i mirt saharyjski Myrtus nivelii z północnej pustynnej części Afryki.
 
Owoce mirtu są jadalne, a smak jest słodki, ale żywiczny. Procesem destylacji (destylarnia OPG Gverino Kučić w Martnšćicy na wyspie Cres) młodych liści mirtu wytwarza się olejek eteryczny, który jest wykorzystywany w zabiegach aromaterapeutycznych, które można znaleźć w ofercie naszych centrów wellness.
 
Mirt jest jedną z 50 000 roślin, które zdobią nasz kemping Čikat.
 
Wiecznie zielona i krzewiasta roślina jest częstym zjawiskiem na wyspie Lošinj. Jest ozdobiona białymi kwiatami i niebieskimi małymi owocami. Mirt to dzika roślina o jadalnych owocach, które dojrzewają jesienią, kiedy nie ma roślin zielnych. Przetworzony na sok, kompot lub dżem stanowi rezerwę energii na zimę. Jest bogaty w węglowodany i ma wysoką wartość energetyczną. Dlatego w czasach niedostatku na wyspie często używano go suszonego i mielonego jako substytut ziarna i wyrabiano z niego ciasto chlebowe z odrobiną kukurydzy. Mirt to jedna z podstawowych przypraw na wyspach, jest też jedną z roślin, którą można stosować przeciwko „popularnej” chorobie XXI wieku – stresowi. Chroni również wątrobę przed działaniem toksyn i leków.
 
Podczas pobytu na wyspie możesz zbierać owoce mirtu i sporządzić własny likier według następującego przepisu:
LIKIER Z MIRTU
Składniki: 50 dag dojrzałych owoców mirtu, 1 l alkoholu (90%), 40 dcl wody, 40 dag cukru lub 50 dag miodu. Przygotowanie: Owoce mirtu umyć w wodzie. Wlej alkohol do ciemnego słoika, włóż owoce i pozostaw w płynie na 30 dni. Dodaj tyle alkoholu do owoców, aby je przykryć. Odcedź płyn przez sito i lekko naciśnij owoce, aby uwolnić sok. Przecedź przez grubą gazę lub ręcznik z tkaniny. Gotuj wodę z cukrem przez trzy minuty i ostudź. Dodaj syrop do alkoholu, przelej do butelek i zakręć. (przepis Adrijano Nikolić).


Góra strony